Αρχική       Κατασκήνωση "Η χαρά των παιδιών"       Εκδόσεις Λυδία       Λυδία FM 94,2   
   


  Αρχική Σελίδα
 
 
 
Περιεχόμενα τεύχους
 
περισσότερα >>
 
 
ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού

Αλλά ημείς οι ευσεβείς Χριστιανοί… ας υμνήσωμεν μετά των Αγγέλων, ας δοξάσωμεν μετά των Αποστόλων της αγίας ημέρας την δύναμιν. Τι δε είναι η εορτή μας; Τέλος είναι πανηγύρεων και των εορτών όλων, ευλογημένοι Χριστιανοί. Ότι ωσάν ο Ευαγγελισμός ήτον αρχή, έτζι η σημερινή εορτή είναι τέλος. Επειδή η Κυρία Θεοτόκος και αρχή και τέλος είναι της σωτηρίας των ανθρώπων. Και όσον μεν ήτον σωματικώς επί της γης, αρχήν είχε του μυστηρίου το κεφάλαιον, όταν δε εμεταστάθη εκ της γης, ετελειώθη η άρρητος βουλή του Θεού, και πέρας έλαβε το απ? αιώνος βούλημα του Θεού. Πολλοί των ανθρώπων την σήμερον ημέραν την έχουσι λύπης ημέραν και δακρύων αφορμήν, ότι μετέβη από της γης η Κυρία Θεοτόκος. Εγώ δε και μάλιστα ευφροσύνης ημέραν την έχω, ότι, όσον μεν ήτον εις την γην, μόνον η Γεθσημανή το χωρίον την είχεν. Όταν δε εμεταστάθη, όλος ο κόσμος την απόκτησε βοηθόν και επιτηρητήν. Ότι από της γης μετέβη εις τον ουρανόν, από την φθοράν εις την αφθαρσίαν, από την λύπην εις χαράν, από τα φθαρτά, από όλα τα θλιβερά εις χαροποιά και ευφρόσυνα.
Αυτήν την Εορτήν εορτάζομεν, ευλογημένοι Χριστιανοί, αυτήν πανηγυρίζομεν. Διά τούτο ας πανηγυρίζωμεν, ας εορτάζωμεν, όχι ως είναι των εθνών η συνήθεια, αλλά ως αρέσκει τον Χριστόν και την σήμερον εορταζομένην Παναγίαν, όχι με θυσίαις Ελλινικαίς, ή με χορούς, όχι με μέθαις και αργολογίαις, όχι με παιγνίδια και τραγούδια, και όσα χαίρεται ο δαίμονας όταν τα κάμνωμεν, όχι με έξοδαις κακαίς και πολυφαγίαις, αλλά με ευχαριστίαις, με δοξολογίαις, με καθαράν καρδίαν, με όσα χαίρεται και δοξάζεται η Παναγία, με τοιαύτα ας εορτάζωμεν διά να έχωμεν και θάρρος προς την Παναγίαν να λέγωμεν:
«Κυρία Θεοτόκε, βασίλισσα και τιμή και δόξα των Χριστιανών, υψηλοτέρα των ουρανών, και καθαρωτέρα του ηλίου. Παρθένε πανύμνητε και ακήρατε, ελπίς των αμαρτωλών, και λιμήν γαληνέ, των χειμαζομένων υπό των αμαρτιών, βλέψον εις τον λαόν σου, ίδε εις την κληρονομίαν σου. Πρόβατα είμεσθεν της μάνδρας του Υιού σου, αρνία είμεσθεν άκακα και πεπλανημένα. Λοιπόν φύλαξόν μας, λύτρωσαί μας από του νοητού λύκου, από του διαβόλου τας χείρας. Διότι εσένα έχομεν μεσίτιν, προστάτιν, βοηθόν. Εις εσένα έχομεν τας ελπίδας μας. Αμαρτωλοί είμεσθεν, και τρέχομεν εις την βοήθειάν σου. Μη μας αποδιώξης, μη μας οργισθής. Βλέπεις Παρθένε τους πειρασμούς, βλέπεις τα κακά οπού μας επανέβηκαν, δια τούτο ενθυμήσου την συγγένειαν οπού έχομεν. Ότι όλοι μας από ένα γένος είμεσθεν, και ημείς και εσύ Θεοτόκε, και μεσίτευσαι, και παρακάλεσαι τον Υιόν σου, οπού τον εσωμάτωσες, οπού τον εβάστασες, οπού τον εθήλασες, δια να μας σπλαχνισθή, να μας φιλανθρωπευθή, εδώ μεν να περάσωμεν ζωήν άβλαβην και ακινδύνευτον, εκεί δε να μας αξιώση της αιωνίας του βασιλείας. Ης γένοιτο πάντας ημάς επιτυχείν τη ση μεσιτεία εν Χριστώ τω Θεώ ημών, ω πρέπει δόξα και τιμή και μεγαλοπρέπεια εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

επιστροφή στην προηγούμενη σελίδα
   
Προφίλ        Άρθρα        Αρχείο       Γίνε συνδρομητής        Η άποψη σας        Όροι Χρήσης        Επικοινωνία
Σχεδιασμός & Κατασκευή Ιστοσελίδων - Istopolis